CMFT en Kwantumfysica

2 juli 2021 0 Comments

Kwantumfysica heeft verband met CMFT doordat:
1. het een mogelijke onderbouwing van de werking van (spiegel)neuronen geeft.
2. het toont dat er veel meer is dan natuurkundige wetten ons kunnen verklaren. We willen ons door die informatie laten uitdagen en ontdekken hoe we, ook in de toekomst, CMFT kunnen verbeteren.
3. het mede richting geeft aan hoe je CMFT toepast.

Max Plank was de bedenker van de kwantumtheorie. Hij won er de Nobelprijs mee in 1918. Het zette het Cartesiaans Newtoniaans wereld denken op zijn kop, dat mensen ziet als machines. Het beschrijft het gedrag van atomen en fundamentele deeltjes zoals elektronen (-), protonen (+) fotonen. Deze deeltjes worden (elementaire) subatomaire deeltjes genoemd. Fotonen zijn een verschijningsvorm van een elektromagnetische straling. Dus ze zijn een vorm van energie (= kwantum), dat in golven beweegt. De kwantumfysica is geen absolute wetenschap. Er zijn nog steeds veel missing links in deze theorie. Ons interesseert vooral de kwantumfysica van de hersenen.

Met de kwantumfysica kunnen wetenschappers beschrijven, voorspellen en berekenen hoe we een keuze maken uit een grote variatie van mogelijkheden. Het is een manier om de vrije wil van personen te meten of beschrijven m.b.v. een wiskundige formule. Toch is het niet met zekerheid te zeggen wat de uitkomst van deze berekeningen is, omdat de kwantumfysica aan het ‘Heisenbergs onzekerheidsprincipe’ gebonden is. Dat heeft te maken met de vrije wil van mensen. Mensen zijn ‘observatoren’ buiten het systeem, wiens bewuste keuze een effect veroorzaken dat niet helemaal voorspelbaar is. Dat is te vergelijken met elektronen en fotonen, die deeltjes en golven gelijkertijd kunnen zijn (wat heel anders is dan het binaire stelsel, waar de gewone computer mee werkt).

Over het gelijktijdig kunnen verschijnen van informatie liggen ook onderzoeken aan ten grondslag. Het idee is dat ondanks de afstand 2 verstrengelde deeltjes zich als één gedragen (Bij onderzoek meditatie in kooi van Faraday – als 2 mensen op elkaar afgestemd waren, lichtten in een onderzoek dezelfde hersengebieden op; dat gebeurde niet bij mensen die niet op elkaar afgestemd waren). We noemen dat binnen de kwantumfysica ‘bizar gedrag’. Door empathie ontsteken we letterlijk activiteit in onze hersenen.

Zo deed ik CMFT met iemand en gaandeweg het proces kwam in mij de gedachte op dat ik mijn cliënt even een arm om de schouder wilde slaan. Ik deed er op dat moment niets mee en tijdens een korte pauze benoemde ik mijn gedachte. Cliënts mond viel bijna open van verbazing. ‘Want’, zegt cliënt, ’ik had op enkele momenten (tijdens die CMFT-sessie) de behoefte dat je een arm om me heen zou slaan’.

Zie je het wel eens, hoe zwermen spreeuwen vliegen, als dat ze een eenheid zijn? Zo synchroon! Hoe is dat mogelijk? Dat is wellicht eenzelfde soort vraag als: Hoe kwam die gedachte een arm om de cliënt te slaan in mij?

Allereerst is het interessant te weten dat signalen die tussen mensen en dieren uitgewisseld worden, bestaan uit energie, die uitgelegd kan worden in termen van kwantumfysica.
Al met al betekent het o.a. voor CMFT dat het wezenlijk is welke gedachte je voor iemand koestert, terwijl je empathisch op de ander bent afgestemd, heel actief, met heel je aandacht.

Soms, dat is praktijkervaring, weet de ander al welke gedachte er in mij opkomt over hem of haar. Wat kan het dan helend voor cliënt zijn, als ik die gedachte alsnog uitspreek en cliënt het verband gaat zien tussen het door hem of haar ervaren van de positieve gedachte (je kunt in de ogen zien dat zoiets binnenkomt) en het horen ervan, als de hulpverlener dit uitspreekt. Zo diepgaand kan CMFT gaan en reken maar dat je als hulpverlener hier een wezenlijke bijdrage kunt leveren aan het welzijn van de ander.

Er is nog veel meer te zeggen. Nog één aspect: de vrije wil. Die impliceert de mogelijkheid om te kiezen (zie Niels Bohr , Kopenhagenformulering 1927). Kort gezegd: je bepaalt zelf je keuze. Hiermee kan je bewijzen dat je gedachten en keuzes reëel en meetbaar zijn. Een cliënt kan ervoor kiezen om zijn of haar hart open te stellen voor herstel. Kiezen om zich te focussen op wat moeilijk is, waardoor de negatieve gedachten of nare ervaring geheeld kan worden door positieve ervaringen. De keuze die de cliënt maakt, is bepalend voor de richting van diens proces. Dat wil niet zeggen dat dit altijd gemakkelijk is, want dat is beslist niet zo. Daarom kan een betrouwbare, bekwame en betrokken hulpverlener een enorme steun voor cliënt zijn, die cliënt door de moeite, angst en pijn van het proces kan leiden.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *